Abstrakt
We współczesnych tekstach internetowych oraz w polszczyźnie mówionej można znaleźć wiele przykładów tzw. konstrukcji hybrydalnych, tj. niestandardowych połączeń składniowych związanych z przemieszaniem form rodzaju męskoosobowego i niemęskoosobowego. Niektóre z tych konstrukcji (np. chłopaki przyszli) przyjęły się w języku polskim na tyle mocno, że uważane są za bardziej poprawne od połączeń wzorcowych (chłopaki przyszły, chłopacy przyszli), inne traktuje się jako ewidentne błędy (ci doktory, te politycy). Celem artykułu jest prezentacja różnorodnych typów konstrukcji hybrydalnych i ich analiza w świetle normy językowej. Materiał badawczy pochodzi z Internetu oraz korpusów językowych: Narodowego Korpusu Języka Polskiego oraz Korpusu IPI PAN.
Bibliografia
Bańko M. 2007: Wykłady z polskiej fleksji, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
Zobacz w Google Scholar
Bańko M., Krajewska M. 1994: Słownik wyrazów kłopotliwych, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
Zobacz w Google Scholar
Bobrowski I. 2006: Pejoratywizacja, [w:] Od fonemu do tekstu. Prace dedykowane profesorowi Romanowi Laskowskiemu, pod red. I. Bobrowskiego, K. Kowalik, Lexis, Kraków, s. 89–93.
Zobacz w Google Scholar
Bogusławski A. 2009: On Case, Gender and Related Phenomena in Polish (for the umpteenth time), Linguistica Copernicana, nr 1, s. 13–75.
Zobacz w Google Scholar
Corbett G. 1991: Gender, Cambridge University Press, Cambridge.
Zobacz w Google Scholar
Grzegorczykowa R., Laskowski R., Wróbel H. (red.) 1998: Gramatyka współczesnego języka polskiego. Morfologia, wyd. 2 zmienione, t. 1–2, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
Zobacz w Google Scholar
Grzenia J. 2006: Komunikacja językowa w Internecie, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
Zobacz w Google Scholar
Jadacka H. 2007: Kultura języka polskiego. Fleksja, słowotwórstwo, składnia, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
Zobacz w Google Scholar
Makowska D. 2008: Formy deprecjatywne w „Słowniku gramatycznym języka polskiego”. Stan obecny i postulaty, Polonica XXIX, s. 205–26.
Zobacz w Google Scholar
Makowska D. 2010: O skradzionych Kossakach, zdemontowanych Stalinach (oraz psach wzrokowcach), Onomastica LIV, s. 35–50.
Zobacz w Google Scholar
Przepiórkowski A., Kupść A., Marciniak M., Mykowiecka A. 2001: Formalny opis języka polskiego. Teoria i implementacja, Akademicka Oficyna Wydawnicza Exit, Warszawa.
Zobacz w Google Scholar
Rothstein R. 1976: Uwagi o rodzaju gramatycznym i cechach semantycznych wyrazów, Język Polski VLI, s. 241–53.
Zobacz w Google Scholar
Saloni Z. 1988: O tzw. formach nieosobowych [rzeczowników] męskoosobowych we współczesnej polszczyźnie, Biuletyn PTJ XLI, s. 155–66.
Zobacz w Google Scholar
Saloni Z. 2007: Słownik gramatyczny języka polskiego. Podstawy teoretyczne, Wiedza Powszechna, Warszawa.
Zobacz w Google Scholar
Skowrońska D. (w druku): Formy deprecjatywne antroponimów w języku polskim.
Zobacz w Google Scholar
Szałkiewicz Ł. 2010: Chamy posły i zuchy doktory — głos w sprawie deprecjatywności, LingVaria V, nr 1, s. 219–32.
Zobacz w Google Scholar
Woliński M. 2001: Rodzajów w polszczyźnie jest osiem, [w:] Nie bez znaczenia... Prace ofiarowane Profesorowi Zygmuntowi Saloniemu z okazji jubileuszu 15000 dni pracy naukowej, pod red. W. Gruszczyńskiego i in., Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, Białystok, s. 303–5.
Zobacz w Google Scholar