Dwoje urodzin to brzmi dziwnie. Norma językowa dotycząca połączeń rzeczowników plurale tantum z liczebnikami a jej realizacja w tekstach
Rocznik XCI, z. 4 (2011), ARTYKUŁY I ROZPRAWY
Rocznik XCI, z. 4

Dwoje urodzin to brzmi dziwnie. Norma językowa dotycząca połączeń rzeczowników plurale tantum z liczebnikami a jej realizacja w tekstach

ARTYKUŁY I ROZPRAWY
https://doi.org/10.31286/JP.91.4.4
Opublikowane 2011-10-31
Anna Andrzejczuk
Instytut Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk, Warszawa
PDF

Słowa kluczowe

rzeczowniki plurale tantum
liczebnik zbiorowy
liczebnik główny
składnia

Jak cytować

Andrzejczuk, A. (2011). Dwoje urodzin to brzmi dziwnie. Norma językowa dotycząca połączeń rzeczowników plurale tantum z liczebnikami a jej realizacja w tekstach. Język Polski, 91(4), 273–283. https://doi.org/10.31286/JP.91.4.4
ACM ACS APA ABNT Chicago Harvard IEEE MLA Turabian Vancouver

Pobierz cytowania

Endnote/Zotero/Mendeley (RIS) BibTeX

Abstrakt

Jednym z większych wyzwań dla przeciętnego Polaka jest wyrażenie informacji o liczbie desygnatów, których nazwa jest rzeczownikiem plurale tantum. Teoretycznie normatywiści podają użytkownikom polszczyzny prostą instrukcję, że rzeczowniki PT mogą być liczone za pomocą liczebnika zbiorowego. Jednak już powierzchowna analiza cytatów z Narodowego Korpusu Języka Polskiego i z Internetu prowadzi do wniosku, że normę tę użytkownicy polszczyzny odrzucają. Autorka w niniejszym artykule prezentuję podział rzeczowników plurale tantum ze względu na sposób ich liczenia. Ponadto przedstawia statystykę sposobu ich liczenia opartą na zasobach NKJP i Internetu.

https://doi.org/10.31286/JP.91.4.4
PDF

Bibliografia

Andrzejczuk A. 2007: (Nie) tylko w liczbie mnogiej. Rozważania o szeroko rozumianych plurale tantum, LingVaria II, nr 2 (4) s. 177–88.
Zobacz w Google Scholar

Gradkowska J. 1989: Charakterystyka fleksyjna rzeczowników plurale tantum (na materiale Słownika języka polskiego PAN pod red. W. Doroszewskiego), [w:] Studia z polskiej leksykografii współczesnej, pod red. Z. Saloniego, Białystok, s. 145–62.
Zobacz w Google Scholar

ISJP 2000: Inny słownik języka polskiego PWN, pod red. M. Bańki, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
Zobacz w Google Scholar

Jadacka H. 2006: Pluralia tantum w opisie leksykograficznym, LingVaria I, nr 1, s. 161–9.
Zobacz w Google Scholar

Saloni Z. 1976: Kategoria rodzaju we współczesnym języku polskim, [w:] Kategorie gramatyczne grup imiennych w języku polskim, pod red. R. Laskowskiego, Ossolineum, Wrocław, s. 41–75.
Zobacz w Google Scholar

Saloni Z. 2010: So-Called Collective Numerals in Polish (in Comparison with Russian), Studies in Polish Linguistics, vol. 5, s. 51–60.
Zobacz w Google Scholar

SGJP 2007: Z. Saloni, W. Gruszczyński, M. Woliński, R. Wołosz, Słownik gramatyczny języka polskiego, Wiedza Powszechna, Warszawa.
Zobacz w Google Scholar

WSPP 2006: Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN pod red. A. Markowskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
Zobacz w Google Scholar

Zaron Z. 2009: Problemy składni funkcjonalnej, Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa.
Zobacz w Google Scholar

Skip to content