Dyskusje o feminatywach na łamach „Języka Polskiego” w latach 1945–1989
PDF

Słowa kluczowe

feminatywa
analiza zawartości
słowotwórstwo nazw żeńskich

Jak cytować

Hołojda-Mikulska, K. (2016). Dyskusje o feminatywach na łamach „Języka Polskiego” w latach 1945–1989. Język Polski, (2), 89–97. https://doi.org/10.31286/JP.96.2.8

Abstrakt

W artykule zaprezentowano wyniki analizy przebiegu dyskusji o feminatywach, toczącej się w latach 1945–1989 na łamach czasopisma „Język Polski”. Badanie zostało przeprowadzone za pomocą analizy zawartości i zaprojektowanego na jej potrzeby klucza kategoryzacyjnego. Materiałem badawczym było 13 tekstów naukowych. Na podstawie analizy zawartości możliwe stało się wyodrębnienie najistotniejszych wątków tej debaty. W latach 1945–1989 nacisk kładziono przede wszystkim na formy tytułów naukowych kobiet oraz nazwisk żeńskich informujących o stanie cywilnym ich nosicielek. W obu wypadkach istotniejsze od mechanizmów słowotwórczych okazywały się problemy natury fleksyjnej (czyli wybór odpowiedniego paradygmatu odmiany w wypadku określonych wyrazów).

https://doi.org/10.31286/JP.96.2.8
PDF

Bibliografia

Arabski J., Będkowska-Obłąk M., Ziębka J. (red.) 2014: Obraz płci w języku i kulturze, Wyższa Szkoła Zarządzania Marketingowego i Języków Obcych w Katowicach, Katowice.

Karwatowska M., Szpyra-Kozłowska J. 2010: Lingwistyka płci. Ona i on w języku polskim, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin.

Łaziński M. 2006: O panach i paniach. Polskie rzeczowniki tytularne i ich asymetria rodzajowo-płciowa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Małocha-Krupa A. 2013: Feminizacja współczesnego języka polskiego, [w:] A. Małocha-Krupa, K. Hołojda, P. Krysiak, W. Pietrzak, Równościowy savoir-vivre w tekstach publicznych, Fundacja Grejpfrut, Warszawa, s. 93–99.

Witryna internetowa czasopisma „Język Polski”, www.jezyk-polski.pl (dostęp: wrzesień 2015).

Analizowane artykuły

Brocki Z. 1971: Marynarzowa ‘żona marynarza’, „Język Polski” LI, s. 51–53.

Jaczewski T., Psuja M. 1948: Więźniarka?!, „Język Polski” XXVIII, s. 28–29.

Klemensiewicz Z. 1957: Tytuły i nazwy zawodowe kobiet w świetle teorii i praktyki, „Język Polski” XXXVII, s. 101–119.

Kreja B. 1964: Słowotwórstwo nazw żeńskich we współczesnej polszczyźnie, „Język Polski” XLIV, s. 129–140.

Lewicka H. 1952: Jeszcze o pani doktor we Francji, „Język Polski” XXXII, s. 37–41.

Nitsch K. 1951: Uwagi o nazwiskach kobiet zamężnych i panien, „Język Polski” XXXI, s. 62–68.

Nitsch K. 1952a: Jeszcze o formach nazwisk kobiet, „Język Polski” XXXII, s. 41–42.

Nitsch K. 1952b: Z historii tytulatury kobiet zamężnych, „Język Polski” XXXII, s. 140–141.

Otrębska-Jabłońska A. 1951: Pani doktor za granicą, „Język Polski” XXXI, s. 180–182.

Pawłowski E. 1951: Baran mówi o Kowal. O tworzeniu i odmianie nazwisk i tytułów żeńskich, „Język Polski” XXXI, s. 49–62.

Pigoń S., Nitsch K., Kucała M. 1951: Słówko o żeńskich nazwiskach na wsi, „Język Polski” XXXI, s. 182–184.

Rusek J. 1957: Z historii i geografii przyrostka -aczka w języku polskim, „Język Polski” XXXVII, s. 272–281.

Sujecka R. 1978: Formant -ka w funkcji feminatywnej, „Język Polski” LVIII, s. 30–34.

Skip to content